25 mei 20015

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 
25 mei 2005
Precies om 6 uur gaat de wekker af in de slaapkamer van Wilfred en Elisa. Elisa springt meteen energiek uit bed, terwijl Wilfred zich nog eens omdraait. Hij weet dat zij hem precies over een half uur zal wekken. Ze maakt de gordijnen en de shutters van de woonkamer en de keuken open. Ze zet een grote ketel met water op vuur en de sneetjes van een casinobrood in de oven. Dan gaat ze de kinderen wekken. Alan is al wakker, Joanne en Priscilla, de tweeling, staan na haar zacht uitgesproken ‘opstaan, school,’direkt op. Elfried is bezig zijn aardrijkskundeles te lezen en Roy moet worden gewekt. Wilfred staat kreunend op, na door Elisa wakkergeschud te zijn. Hij en de kinderen maken zich gereed voor werk en school terwijl Elisa het ontbijt verder afmaakt. Wilfred krijgt een gekookt ei bij zijn toast en de kinderen eten zoute vis op brood. ‘Mag ik ook een ei?’ vraagt Roy bedeesd. ‘Jongen, vreet je brood op je bord en hou je smoel. Wees blij dat je tenminste te vreten hebt. Gedonder!’ blaft Wilfred het kind toe. De kinderen eten zwijgend verder. Wilfred staat op ‘Ik ga nu weg, wie mee wilt moet nu meekomen!’ Joanne en Priscilla staan meteen op en rennen achter hun vader aan. Alan kijkt Elisa boos aan,’ Waarom doet hij altijd zo onbeschoft. Wij eten al twee weken zoute vis op brood en hij eet allerlei lekkere dingen voor onze neus, dan mag je niets zeggen.’ ‘Ach jongen, je weet hoe hij is.’ ‘Gaat u vandaag stemmen?’ ‘Ik wil wel gaan, maar ik weet nog niet op wie ik ga stemmen, het is zo moeilijk deze keer.’ ‘ Stem desnoods op GVD. Ik zou ook op hun stemmen als ik mocht.’ ‘Jongen, ga naar school. Laat deze dingen aan grote mensen over.’
Als iedereen weg is, gaat Elisa baden. Daarna valt ze op de afwas en ook de was is vandaag aan de beurt. Eerst Wilfred’s kleren en daarna die van haar en de kinderen. Ze moet zeep gaan kopen. Haar portemonnee vertelt haar dat ze alleen geld heeft voor de dure zeep voor Wilfred’s kleren en dat ze de goedkopere zeep voor haar en de kinderen zal moeten poffen. Als ze terug is van de winkel, begint ze met de was. Ze voelt in Wilfred’s broekzakken. Ze vindt een briefje in een zak. ‘Schat, ik verlang strak naar je, kom vanavond. Ik wacht op je. Cora.’ Ze verfrommelt het briefje. Op een hemd zit een vlek. Het is wittig en ruikt rauw. Ze smijt het hemd gauw in de wasmachine. Elisa weet wel dat Wilfred haar bedriegt maar ze weet ook dat als ze daar wat over zegt er scheldwoorden en klappen vallen. Als Wilfred thuis is, lopen zij en de kinderen op hun tenen omdat hij om het minste of geringste in woede ontsteekt. Als hij er niet is, zoals hij elke avond weg gaat, kunnen zij en de kinderen ademen. Ze zet de radio aan. Muziek brengt haar altijd in een betere stemming. Maar vandaag is er weinig muziek. Het gaat meer over de verkiezingen. Ze moet op de tijd letten. Zal ik toch gaan stemmen? Ik stem gewoon op de GVD, zij hebben het toch het beste gedaan tijdens hun zittingsperiode. Die anderen, tsja, ze had het allemaal niet zo goed gevolgd. Ze had het te druk met proberen haar kinderen goed groot te brengen en levend uit dit huwelijk met Wilfred vandaan te komen. Toch vindt zij het haar plicht om te stemmen. Tegen de tijd dat man en kroost weer thuis zijn, hangt de was te drogen in de zon en heeft Elisa voor het middageten gezorgd. Voor haar en de kinderen gedroogde garnalen en kouseband en voor Wilfred een biefstukje met gebakken aardappelen en snijbonen. Hij vindt het vlees te bloederig en geeft Elisa een klap. Elisa verbijt zich, zoals altijd en alleen Alan durft steels boze blikken op zijn vader af te vuren. De anderen eten zwijgend verder. Al smakkend en slurpend neemt Wilfred zijn eten tot zich. Dan gaat hij slapen. Elisa stuurt de kinderen om hun huiswerk te maken terwijl ze afwast en bezemt. De radio heeft ze uit gemaakt. Ze zal nu gaan stemmen. ‘Wilfred, ik ga stemmen.’ ‘Je gaat nergens, vanavond als ik opgestaan ben gaan jij en ik samen stemmen. Trouwens je weet niets van politiek, dus wat ga je stemmen?’ ‘Ik ga GVD stemmen.’ Wilfred springt op en schreeuwt ‘ Als je wilt hoef je geen VML te stemmen dan ga je zien wat ik met je doe!’ Elisa houdt op met zich om te kleden. ‘Breng een kop koffie voor me!’ bijt Wilfred haar toe. Elisa gaat in de keuken. Ze zet water op vuur, koffie, suiker en melkpoeder in zijn mok. Dan neemt ze twee kleine tabletjes uit een flesje. Ze doet ze ook in zijn koffie. Ze heeft dit vaker gedaan. Dan valt Wilfred in een diepe slaap en heeft ze even rust.
Hij drinkt gulzig de koffie. Als hij snurkt, roept Elisa de kinderen bij elkaar. ‘Ik ga nu weg bij je vader. Ik weet niet wat er met me gaat gebeuren, maar ik ga nu weg. Wie wil meekomen met mij? Je mag ook blijven bij je vader als je dat beter vindt.’ Vastberaden beginnen de kinderen hun spullen te pakken. Ook Elisa pakt het weinige dat Wilfred haar gunde in. Ze gaan vrolijk op weg naar Elisa’s moeder. Wat zal oma Cootje opkijken als ze haar dochter en kleinkinderen ziet komen. Na al die jaren waarin Wilfred haar had verboden contact met haar moeder te houden. ‘Ma, je bent niet gaan stemmen,’ roept Alan ineens terwijl ze gezellig bij oma in de kamer
zitten. Elisa zegt ‘Maar ik heb wel gekozen.’

Print Email